ΣΥΛΛΟΓΟΣ – ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ


Τό ἀρχαιότερο ἐκδιδόμενο ἐκκλησιαστικό καί κοινωνικό περιοδικό.

Ἔτος ἱδρύσεως Συλλόγου:

Σκοπός τοῦ Συλλόγου κατά τό καταστατικό: «νά συντελέσῃ εἰς τήν ἀνάπλασιν καί διοργάνωσιν τῆς κοινωνίας διά τοῦ χριστιανισμοῦ, ἐξυπηρετουμένου ὑπό τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τεχνῶν».

Α. Ἱστορική ἀναδρομή

- Τό 1887 ἐκδίδεται τό ὁμώνυμο περιοδικό, πού σέ δυό χρόνια συμπληρώνει 130 χρόνια ζωῆς: Εἶναι τό περιοδικό τῶν τριῶν αἰώνων: Ξεκινᾶ τόν δέκατο ἔνατο αἰώνα, καλύπτει ὅλον τόν εἰκοστό καί συνεχίζει στόν εἰκοστό πρῶτο, μέ συνεχῆ παρουσία στά ἐκκλησιαστικά καί κοινωνικά δρώμενα τῆς χώρας μας.

-Τό 1927 κυκλοφορεῖ «Παράρτημα Παιδαγωγικόν καί Ἠθοπλαστικόν»  γιά τά παιδιά.

- Διενεργεῖ τακτικές ὁμιλίες καί διαλέξεις στήν Ἀθήνα, Πειραιᾶ καί ἐπαρχίες.

- Ἐπεκτείνει τή δραστηριότητά του στήν ἐπαρχία μέ τήν ἵδρυση παραρτημάτων στίς πόλεις: Πύργο, Αἴγιο, Πάτρα, Βόλο, Χαλκίδα, Κύμη.

- Προάγει τήν ἱεραποστολή καί ἱδρύει γιά τόν σκοπό αὐτό τό «Ταμεῖον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος».

- Ἱδρύει Σχολή Χριστιανικῆς Δημοσιογραφίας.

- Ἀγωνίζεται κατά τῶν ἐπεμβάσεων τῆς Πολιτείας στήν Ἐκκλησία, ἀλλά καί κατά τῆς διαφθορᾶς στήν Πολιτεία καί στήν Ἐκκλησία.

-  Ἐργάζεται συστηματικκῶς γιά τήν ἐπικράτηση τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, εἰδικότερα στόν χῶρο τῆς διανόησης, τῆς ἐπιστήμης καί τῆς πολιτικῆς.

- Άγωνίστηκε γιά τήν καθιέρωση τῆς Κυριακῆς ἀργίας.

- Βοήθησε καί συνετέλεσε στή σύσταση Σωματείων καί ἔκδοση ἐντύπων παρεμφερῶν καί προήγηγε τήν ἰδέα τῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ λαοῦ διά ὁμιλιῶν καί διαλέξεων.

Γενικά ἡ «Ἀνάπλασις»:

- Συσπείρωσε τήν πνευματική ἐλίτ τῆς ἐποχῆς στόν κοινό ἀγῶνα γιά τήν ἐπικράτηση τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους στήν κοινωνική ζωή τῆς χώρας, καί μάλιστα σέ μιά ἐποχή ἐσχάτης πενίας τοῦ ἐντύπου καί προφορικοῦ λόγου.

Μεγάλα ὀνόματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας παρελεύνουν ἀπό τή διοίκηση τοῦ Συλλόγου, τή διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ καί τή σύνταξή του.

- Μικρή ἐπιλογή ἀπό αὐτά:

ἅγιος Νεκτάριος, Μητροπολίτης Πενταπόλεως.

Πολλοί ἀρχιεπίσκοποι, μητροπολίτες, ἄλλοι κληρικοί, πλῆθος καθηγητῶν πανεπιστημίου, ἐπιστημόνων καί λογοτεχνῶν, ὅπως:

Ἀρχιεπίσκοποι-Μητροπολίτες Ἀθηνῶν: Γερμανός Καλλιγᾶς (διετέλεσε καί πρόεδρος τοῦ Συλλόγου), Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (διετέλεσε καί διευθυντής τοῦ περιοδικοῦ -καθηγητής Πανεπιστημίου, Ἀκαδημαϊκός),  Ἀμερικῆς Μιχαήλ Κωνσταντινίδης, Δαμασκηνός Παπανδρέου (ὁ καί ἀντιβασιλεύς), Ἰάκωβος Βαβανάτσος,  Ἱερώνυμος Κοτσώνης (καθηγητής Πανεπιστημίου).

Ἄλλοι κληρικοί: Εὐσέβιος Ματθόπουλος, Πανάρετος Δουληγέρης (διευθυντής τοῦ περιοδικοῦ), Διονύσιος Φαραζουλῆς, Κωνσταντίνος Καλλίνικος.

Καθηγητές Πανεπιστημίου, Πρυτάνεις κ.λ.π.: Ἀ.Ἀλιβιζᾶτος (πρόεδρος), Χρ.Ἀνδροῦτσος, Β.Βέλλας, Κ.Δυοβουνιώτης, Ἰ.Καρμίρης, Π.Καρολίδης, (αντιπρόεδρος) Γ.Κονιδάρης, (γραμματέας) Ν.Λούβαρις, Ἰ.Μεσολωρᾶς, (διευθυντής) Δ.Μπαλᾶνος, Κ.Μπόνης, Π.Μπρατσιώτης, Ἀ.Ὀρλάνδος, Γρ.Παπαμιχαήλ, Γ.Ράμμος, Ἀχ.Τζάρτζανος, Π.Τρεμπέλας, Ἀλ.Τσιριντάνης, Λ.Φιλιππίδης, Ἀ.Φυτράκης.

Λογοτέχνες: Φ.Κόντογλου, Κ.Μπαστιᾶς, Ἀλ.Μωραϊτίδης, Κ.Παλαμᾶς, Ἀλ.Παπαδιαμάντης, Ἀχ.Παράσχος, Ἰ.Πολέμης, Ἀντ.Τραυλαντώνης.

 

Β. Σημερινές δραστηριότητες

1) Ἔκδοση τοῦ όμωνύμου περιοδικοῦ πού ἔχει διάδοση στό χῶρο:

- τῆς Ἐκκλησίας (τό λαμβάνουν ὅλοι οἱ Πατριάρχες, Ἀρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες    Ἑλλάδος καί ἐξωτερικοῦ καί πολλοί ξένοι).

- τῆς ἐπιστήμης (ὅλοι οἱ καθηγητές τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, πολλοί ἄλλοι καθηγητές Πανεπιστημίου, ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων).

Γενικά, ἡ πλειονότης τῶν ἀναγνωστῶν σήμερα εἶναι ἐπιστήμονες στήν Ἑλλάδα καί τό ἐξωτερικό.

Ὁμοίως, οἱ σημερινοί συνεργάτες του δέν ὑστεροῦν τῶν παλαιῶν. Τήν προεδρία τοῦ Συλλόγου ἔχει ὁ π. Γεώργιος Κανάκης καί τή διεύθυνση τοῦ περιοδικοῦ ἔχει ὁ καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Γ.Α.Γαλίτης, ἐνῶ μεταξύ τῶν συνεργατῶν του συγκαταλέγονται προσωπικότητες ἀπό τόν ἐκκλησιαστικό, ἀκαδημαϊκό, πανεπιστημιακό, ἐπιστημονικό καί λογοτεχνικό χῶρο.

2) Σεμινάριο Θεολόγων, Μετεκπαίδευση πτυχιούχων θεολογίας σέ θέματα θεολογικά ἐκκλησιαστικά καί κοινωνικά.

3) Συμμετοχή σέ Συνέδρια, στό πλαίσιο τοῦ Σεμιναρίου.

4) Ἐκπαιδευτικές ἐκδρομές.

 

Ὅπως ἔχει παρατηρηθεῖ, «ἡ ἐπίδρασις τῆς ‘’Ἀναπλάσεως’’ είς τήν πνευματικήν ἐξύψωσιν τῆς Ἑλλάδος εἶναι πράγματι τεραστία» (Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαιδεία τ. 2, στ. 545). Καί καθώς ἔγραφε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόσοστομος Παπαδόπουλος, καθηγητής Πανεπιστημίου καί Ἀκαδημαϊκός, «ὅταν ποτέ γραφεῖ ἡ ἱστορία τοῦ συλλόγου τῆς Ἀναπλάσεως θά καταδειχθῇ τό μέγεθος τοῦ ἐπιτελεσθέντος ὑπ’ αὐτοῦ ἔργου, διότι συνετέλεσεν είς τήν διέγερσιν καί διαφώτισιν τῆς ἠθικοθρησκευτικῆς συνειδήσεως τῆς ἡμετέρας κοινωνίας, εἰς τήν ὑπεράσπισιν τῶν χριστιανικῶν ἀληθειῶν καί τήν καταπολέμησιν τοῦ θρησκευτικοῦ τυπικισμοῦ, τῶν δεισιδαιμονιῶν καί τῶν προλήψεων, εἰς τήν ἀνάπτυξιν τῆς πνευματκῆς λατρείας».